Ben artık FatmaNur'um'

Geçen yılın ilkbaharı karanlıktan çıkma dönemiydi artık. O zamana kadar doğru düzgün hiçbir şeyle uğraşmamış, hiçbir şeyden haberi olmayan bi Fatmanur'dum. Geçen zamandan, kaybolan günlerden hiçbirşeyden haberim yoktu. Taa ki haberlerde "Bu yıl eurovisiona maNga gidiyor!" haberini görene kadar.
Grubun geçmişi hakkında en ufak bi bilgim olmasada şarkılarını biliyordum. Yani en azından bazılarını. Sınıfta bağırarak "Beni Benimle Bırak" diye inlediğimiz şarkı bu grubundu. Peki ya ben daha önce niye araştırmamıştım?
Bu soruyu kendime defalarca sordum. En mantıklı cevap da "küçüktüm" oluyor. Ama bu bahaneyi kendim bile kabullenemiyorum. Araştırma gereği nasıl duymadım. O güzelim şarkı sözlerindeki mesajı nasıl alamadım, hala aklım almıyor ama artık o devri geçtim. Ben artık maNga Fan'ıydım. Artık FatmaNur'dum. :)
Eurovision gecesi babamın maNga'ya inatlığı yüzünden küçük televizyona kalsamda maNga sahneye çıktığında babam bile ikna olup açmıştı kanalı. Ben nefes almıyordum. Ekranla aramda bir bağ kurulmuştu. "We Could Be The Same" bittiğinde bende bitmiştim zaten. Oylama başladığında ise yerimde duramıyordum. "Abi biz kesin 1. olucaz" Almanya arayı açtı sonrası malum zaten. Ama o şarkıyla Lena'nın 1. olduğuna hala inanamıyoruz.
Eurovision zamanları bitmişti, okulda kapanmıştı. Ve ben o kısacık dönemde maNga'nın herşeyini öğrenmiş bulunuyordum. Grubun tarihi, elemanları, şarkılar, albümler. Sonra annemleri ikna edip Tişörtleri giymeye başladım. Albümleri aldım. Çevremden çok olumsuz tepkiler gelsede, vazgeçmezdim artık. Ben bağlanmıştım bir kere; maNga müziği'ni bırakamazdım. Onlarsız olmazdı.

Ve bu olaylardan yaklaşık 1,5 yıl sonra. Ben hala maNga Fan'ıyım. Onlara 1 kezde olsa ulaştım,Sarıldım ya bunun sevincini hala yaşıyorum. Ama insan onları görünce daha fazla bağlanıyor. Artık size o kadar fazla bağlıyım ki bu gözle görülecek boyutlara ulaştı. Resimlerinizle yatıp,onlarla kalkıyorum. Ailemde ilk başta her ne kadar "psikoloğa gözükmen gerek" desede kabullendiler artık. Her yemekte konumuz maNga. Annem artık bana "seni onlara evlatlık vericem" falan diyor. Onlarda benim gibi olucak. İlerde..Yani, şey umarım..

İyiki varsın, Hikayesahibi

Dipnot:Edebiyat yapamam fazla, anca bu kadar
---------
Çoğu zaman takmayan, ama Bazen de süper önerileri olan kardeşimi çok seviyorum ben

Okuduğum o kadar maNga ile ilgili hikayeden sonra, artık tam "sıkıldım" derken bulunan bir hikaye. Ve hikayenin kendi gibi mükemmel yazarı.
İkisinide sevmiştim ben, Hikaye bitmiş olsada iz bırakmıştı, Sahibini ise tanımış, sevmiştim. Artık "kardeşim" diyorum
Konser zamanlarıydı işte, Kulis, imza, Cem derken güzel günlerdi ya.. Hayatımın en güzel yazlarından biri belki.

Herneyse, bugün o hikayenin sahibinin doğum günü. Tanışalı 5 ay oluyor. Zaman kısıtlı olsada sevdim ben onu. Gelecekle ilgili ortak hayallerimizi de seviyorum, Film çekimleri, turneler, konserler. İyi olacak. (asdsfg)
Geç bunları, o iyiki doğduu. İyi ki var salak
En mutlu günlerinden birinde, bugün, herkes gibi isterdim bende şuan İzmir'de olmayı. Gün sonunda, sesimiz kısılana kadar "Ceeeem" diye bağırmayı falan. Çok iyi biliyorsun ki, çok istediğimiz şeylerin karşılarına büyük engeller çıkıyor bazen. Hep böyle, olmasa nasıl olur bilemem ama bazı şeylerin iyi olacağı kesin.
Hep böyle olabilir ama bunu sana daha öncede söylemiştim. "sakın vazgeçme". İmkansız yoktur, Hemen olmasada mutlaka olur,olmalı..

Neyse, yeni yaşında kurduğun, istediğin bütün hayaller gerçek olsun dostum. (Önce Cem kontör almalı) İstemediğin kadar maNga ve Şebnem Ferah konserinde bitene kadar eşlik et şarkılara, maNga Fan'a yazılan "Bu gece İzmir'e gitmek üzere yola çıkıyoruz. Hoşçakalın. Cem" Yazısını gör, hepimiz görelim (bunun devamını biliyosun sen, bosver :D)

Kısacası yeni yaşında sonuna kadar eğlen, Anı yaşa abi. Bundan sonraki bütün yılların böyle olsun. Hep..
Son kez; İyiki varsın, iyiki tanıştık, Seni seviyorum kardeşim.